Dziesięcina do dziesiąta część dochodu (3 Mojż. 27,30-33; 5 Mojż. 14,22).

1. Najczęstsze zarzuty.

1. Dziesięcina dotyczyła tylko Starego Testamentu.
2. Jej zarządzenie związane było z koniecznością obsługi świątyni starotestamentowej, teraz służba kapłańska Jezusa odbywa się w świątyni niebieskiej gdzie nie na kosztów związanej z jej utrzymaniem (olej, chleby pokładne, ofiary ze zwierząt, śpiewacy, lewici, itp...)
3. Jezus ani apostołowie nie nauczali o obowiązku oddawania dziesięcin.
4. Skąd mam wiedzieć do którego kościoła ją zanosić i czy tam jej nie zmarnują?
5. Wg mojego rozumienia Pisma Świętego każdy wierzący jest powołany przez Ducha Świętego do służby w formacji królewskiego kapłaństwa, dlatego sam przeznaczam niezbędne (różne) nakłady na wypełnianie swojego powołania.
6. Misją i wolą Bożą w Nowym Testamencie jest głoszenie ewangelii między innymi przez rozpowszechnianie Biblii, pomaganie biednym i chorym, wzajemną pomoc. Funkcje te wypełnia wiele organizacji i stowarzyszeń świeckich profesjonalnie przygotowanych, wspieranych przez państwo i dobrowolne datki ludzi dobrej woli - nie ma obecnie potrzeby stałych dziesięcin.
7. Sam jestem biedny i potrzebuję pomocy.
8. Sam mogę rozdać właściwą kwotę żebrakom lub systematycznie zasilać domy dziecka.
9. Każde z krajów w których ludzie umierają z głodu przeznacza więcej na zbrojenia niż na żywność, a drugie tyle rozkradają prominenci. Każdy naród ma taką władzę na jaką zasługuje. Pomoc charytatywna jest pomocą pozorną, winna być udzielana w sytuacjach nagłych i wyjątkowych a nie jako sposób na stałe, chroniczne zaniedbania. Taki sposób życia jest akceptowany przez tych ludzi jako należna im karma, przeznaczenie i jest skutkiem ich światopoglądu.

2. Stwierdzenia ogólne

a) Właścicielem świata i wszelkich stworzeń jest Stworzyciel.

Ps. 24:1

1. Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają.(BW)

W takiej roli poznajemy Go na pierwszych kartach Pisma Świętego. To ON jako gospodarz przekazuje wszystkie stworzenia naszym rodzicom by byli opiekunami, pozostawiając im jako tabu a swoją wyłączną własność jedno drzewo z wszystkich rosnących w raju. Był to test wierności i stałe przypomnienia, że Bóg jest właścicielem i najwyższym autorytetem. Wiemy, że nie sprostali, ulegli pokusie, popadli w grzech.

b) Bóg jest twórcą praw natury (Hiob 26,7-14), dawcą życia i żywicielem.

Ps. 104:14-15

14. Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła I rośliny na użytek człowieka, By dobywał chleb z ziemi
15. I wino, które rozwesela serce człowieka, Oliwę, od której lśni się oblicze, I chleb, co wzmacnia serce człowieka.(BW)

Biblia stwierdza, że Bóg jest źródłem wszelkiego dobra.

Jak. 1:17

17. Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały zstępuje z góry od Ojca światłości; u niego nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia.(BW)

Największym darem jest zbawienie w Chrystusie i inne związane z Nim duchowe dobra.

Jan. 3:16

16. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.(BW)

Bóg jest troskliwym Ojcem Niebieskim zaopatrującym nas dobra doczesne i wartości ziemskie.

1 Tym. 6:17

17. Bogaczom tego świata nakazuj, ażeby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu, który nam ku używaniu wszystkiego obficie udziela,(BW)

2 Piotr. 1:3

3. Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę,(BW)

c) Jako ludzie wierzący poddaliśmy siebie samych i to co posiadamy Bogu.

1 Kor. 6:19-20

19. Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych?
20. Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym.(BW)

Naczelną i naturalną zasadą nowonarodzonego życia jest miłowanie Boga.

Łuk. 10:27

27. ... Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej, a bliźniego swego, jak siebie samego.(BW)

d) Szafarstwo.

W naszym oddaniu i uznaniu ofiary Zbawiciela, który nas drogo nabył i odkupił wyrywając nas od szatana, staliśmy się dobrowolnie i niejako po raz drugi jego własnością (1 Piotra 1,17-20; Rzym. 14,8).

1 Kor. 4:1-2

1. Tak niechaj każdy myśli o nas jako o sługach Chrystusowych i o szafarzach tajemnic Bożych.
2. A od szafarzy tego się właśnie wymaga, żeby każdy okazał się wierny.(BW)

Szafarz w tym przypadku chrześcijanin to tyle co zarządca, rozdawca powierzonych przez Boga dóbr. Bóg daruje nam życie, ciało, czas, talenty, zdolności, dobra materialne, znajomość prawdy oraz możliwości pomagania innym (Mat.25,14-30). Obowiązek niesamolubnej służby mamy wobec bliźnich oraz wobec otaczającego nas świata, nad którym powierzono nam panowanie (I Mojż. 1,28; 2,15). W tym opracowaniu zawężam problem szafarstwa do zagadnień materialnych.

Szafarz to włodarz, ktoś kto winien zarządzać dobrami zgodnie z przeznaczeniem i wolą właściciela, pomnażając i pilnując powierzone zasoby. Współczesnym odpowiednikiem mogą być fundacje, fundusze powiernicze, rady nadzorcze - instytucje te działają w imieniu i zgodnie z wolą właściciela. Do obowiązków szafarza (plenipotenta, pełnomocnika) należy oddawanie bieżących zysków, czynszów dzierżawy, okresowe i końcowe rozliczanie się właścicielowi. Ciężki przestępstwem jest malwersacja, przywłaszczenie rzeczy powierzonej bądź niedbałość i brak rzetelności. Wskazania Chrystusa wyłożone zostały w trzech przypowieściach: o talentach (Mat.25,14-30), o grzywnach (Łuk. 19,12-27) i o winiarzach (Łuk. 20.9-16).

3. Dziesięciny

Tak jak jedna siódma naszego czasu (sabat), tak też jedna dziesiąta zdobywanych przez nas dóbr należy do Boga.

3 Moj. 27:30.32

30. Wszelka dziesięcina z płodów ziemi, czy to z plonów polnych, czy z owoców drzew, należy do Pana. Jest ona poświęcona Panu.

32. Wszelka dziesięcina z bydła i z trzody, wszystko, co przejdzie pod laską pasterską, co dziesiąte będzie poświęcone Panu.(BW)

Kiedy Pan domagał się o dziesięcinę z racji bycia właścicielem, nie odwoływał się do szczodrobliwości ludzi lecz do swoich praw.

Mal. 3:8-10

8. Czy człowiek może oszukiwać Boga? Bo wy mnie oszukujecie! Lecz wy pytacie: W czym cię oszukaliśmy? W dziesięcinach i daninach.
9. Jesteście obłożeni klątwą, ponieważ mnie oszukujecie, wy, cały naród.
10. Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu, i w ten sposób wystawcie mnie na próbę! - mówi Pan Zastępów - czy wam nie otworzę okien niebieskich i nie wyleję na was błogosławieństwa ponad miarę.(BW)

W Nowym Testamencie Jezus potępiając tych, którzy pogwałcili jej ducha, daleki jest od jej zniesienia.

Mat. 23:23

23. Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że dajecie dziesięcinę z mięty i z kopru, i z kminku, a zaniedbaliście tego, co ważniejsze w zakonie: sprawiedliwości, miłosierdzia i wierności; te rzeczy należało czynić, a tamtych nie zaniedbywać.(BW)

4. Cel dziesięcin

W Starym Testamencie dziesięciny jako święte mogły być wykorzystywane tylko dla świętych celów i były przeznaczone wyłącznie dla Lewitów, którzy jako jedyne plemię Izraela nie otrzymali działu ziemi. Był to lud "pełnoetatowa" poświęcony Panu dla organizowania nabożeństw, służby świątynnej i nauczania praw Pańskich.

Po ukrzyżowaniu ustała rola kapłaństwa lewickiego, ale dziesięciny nadal miały służyć do wspierania Kościoła Bożego.

1 Kor. 9:11-14

11. Jeżeli my dla was dobra duchowe posialiśmy, to cóż wielkiego, jeżeli wasze ziemskie dobra żąć będziemy?
12. Jeżeli inni roszczą sobie prawo do was, czemuż raczej nie my? Myśmy jednak z tego prawa nie skorzystali, ale wszystko znosimy, aby żadnej przeszkody nie stawiać ewangelii Chrystusowej.
13. Czy nie wiecie, że ci, którzy służbę w świątyni sprawują, ze świątyni żyją, a którzy przy ołtarzu służą, cząstkę z ołtarza otrzymują?
14. Tak też postanowił Pan, ażeby którzy ewangelię zwiastują, z ewangelii żyli.(BW)

Ewangelia nazwana jest w Piśmie Świętym "Ewangelią Wieczną", została obwieszczona tuż po upadku człowieka w grzech i trwać będzie do końca wieków. Dzieło Ewangelia to "inwestycja" Boża, którą prowadzi za własne środki, które Mu się należą od człowieka - z dziesięcin. Istotą ewangelii jest zwiastowanie prawdy o zbawieniu w Chrystusie, praca na rzecz duchowego i moralnego rozwoju ludzkości, nauczanie woli Bożej i praktykowanie prawdziwego kultu. Rozwój i "wykonawstwo" zostało powierzone nam - ludziom i od naszego poświęcenia i ofiarności - także materialnej - uzależnione jest jej powodzenie.

"Skoro Dzieło Ewangelii ma się rozwijać potrzebni są poświęceni i oddani ludzie, którzy by cały swój czas, wszystkie swe siły oddali tej pracy dla dobra bliźnich. Z kolei Kościół winien tym ludziom zapewnić znośne warunki bytu, opłacając ich ze społecznych pieniędzy Kościoła." ¹

Łuk. 10:7

7. W domu tym pozostańcie, jedząc i pijąc to, co u nich jest; godzien bowiem robotnik zapłaty swojej. Nie przenoście się z domu do domu.(BW)

Identyczne było finansowanie działalności misyjnej ap. Pawła.

2 Kor. 11:7-9

7. Albo czy popełniłem grzech, poniżając siebie samego, abyście wy byli wywyższeni, że za darmo zwiastowałem wam ewangelię?
8. inne zbory złupiłem, przyjmując pomoc pieniężną, by móc wam służyć,
9. A w czasie pobytu u was, cierpiąc niedostatek, nikomu nie byłem ciężarem; gdyż braki moje pokryli bracia, którzy przybyli z Macedonii; pilnowałem się i będę się pilnował, by w niczym nie być wam ciężarem.(BW)

"Dziesięcina jest własnością Bożą, jest jakby czynszem dzierżawnym za bezmiar darów i błogosławieństw Bożych, fizycznych i duchowych, udzielanych człowiekowi. Z tej właśnie racji prawo dziesięcinowe jest prawem powszechnie obowiązującym. [...] Obowiązek płacenia dziesięciny spoczywa na każdym człowieku bez względu na zawód, rasę, narodowość i wyznawaną doktrynę, ponieważ każdy człowiek został przez Boga obdarzony rozlicznymi darami. W szczególnym sensie obowiązuje wyznawców Kościoła i to zarówno świeckich jak i duchowych. W Starym Testamencie płacili również lewici i kapłani (4 Mojż. 18, 26-32)." ²

Dziesięcina oznacza dziesiątą część dochodów. W przypadku pracowników oblicza się ją od zarobków, w przypadku przedsiębiorcy od zysków.

5. Błogosławieństwa oddawania dziesięciny.

Chociaż płacenie dziesięcin jest obowiązkiem, składanie jej ma charakter dobrowolny i winno wypływać z ochotnego i dobrowolnego serca. Postawa taka spotyka się z błogosławieństwem Bożym (Przyp. 3,9-10).

2 Kor. 9:6-8

6. A powiadam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie.
7. Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu; gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje.
8. A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę,(BW)

Mal. 3:10

10. Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu, i w ten sposób wystawcie mnie na próbę! - mówi Pan Zastępów - czy wam nie otworzę okien niebieskich i nie wyleję na was błogosławieństwa ponad miarę.(BW)

"Wspieranie Dzieła Ewangelii środkami materialnymi stanowi bez wątpienia niebieską lokatą, jest szczególnym gromadzeniem 'skarbów' w niebie, 'gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą, i gdzie złodzieje nie włamią się i nie kradną' (Mat. 6,20 BT). Jest to 'plon', który zostanie hojnie zaliczony na nasze dobro, to 'przyjemna wonność, ofiara mile widziana, w której Bóg ma swoje upodobanie' (Filip. 4,17.18)" ³

Rady Cudownego Doradcy.

Łuk. 12:22-23

22. I rzekł do uczniów swoich: Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie.
23. Życie bowiem jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie.(BW)

Mat. 6:31-33

31. Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: Czym się będziemy przyodziewać?
32. Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie.
33. Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane.(BW)

Przypisy

 1. Zachariasz Łyko "Nauki Pisma Świętego", Wyd. Znaki Czasu, 1989 r. str. 470.

 2. Tamże, str.471

 3. Tamże, str.473.